“โถ..เขามาขอทานขอเลือดไปถึงสองซีซี ให้เขาไปเถอะ”


       สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ กำลังทรงดึงตัวทากที่กัดพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพล ฯ เต็มทั่วพระบาท 

       หลังจากขบวนเคลื่อนไปไม่นาน 

        ตรัสมาทางวิทยุว่า “หยุดขบวนสักประเดี๋ยว ขอหยุดจับ ตัวยึกยือก่อน”

       ปรากฏว่า มีอยู่ตัวหนึ่งติดพระศอ ทรงปลิดออก ทรงปล่อยตัวทากลงข้างทาง

      และได้ตรัสแบบมีพระราชอารมณ์ขัน ว่า  

“โถ..เขามาขอทาน ขอเลือดไปถึงสองซีซี ให้เขาไปเถอะ”

……………………………………….

พระกระแสรับสั่ง “การช่วยเหลือประชาชนเป็นหน้าที่ของสถาบันพระมหากษัตริย์ต้องทำประจำอยู่แล้ว”

10418523_659955357404293_4605078015086511183_n

      เมื่อปี ๒๔๙๘ วันที่ ๒ เมษายน เป็นวันที่ปวงชนชาวไทยมีความปลื้มปีติยินดีเป็นยิ่งนัก เมื่อสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ทรงเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ

พระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนราชสุดา กิติวัฒนาดุลโสภาคย์ ทรงพระราชสมภพ ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต

      และทรงมีพระนามที่บรรดาข้าราชบริพารเรียกกันทั่วไปว่า “ทูลกระหม่อมน้อย”

s905 60 4

     พระองค์มีพระปรีชาสามารถในหลาย ๆ ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านอักษรศาสตร์และดนตรีไทย ซึ่งพระองค์ได้ทรงนำมาใช้ในการอนุรักษ์ ส่งเสริม และให้การอุปถัมภ์ในด้านศิลปวัฒนธรรมของประเทศ ทรงประกอบพระราชกรณียกิจในด้านต่าง ๆ เช่น ด้านการศึกษา การพัฒนาสังคม

      โดยทรงมีโครงการในพระราชดำริส่วนพระองค์หลายหลากโครงการ ซึ่งโครงการในระยะเริ่มต้นนั้น ทรงมุ่งเน้นทางด้านการแก้ปัญหาการขาดสารอาหารของเด็กในท้องถิ่นทุรกันดาร และพัฒนามาสู่การให้ความสำคัญทางด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนาราษฎร

       โดยเมื่อพระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาแล้ว ทรงเข้ารับราชการเป็นพระอาจารย์ประจำกองวิชากฎหมายและสังคมศาสตร์ ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า พระองค์จึงทรงเป็น “ทูลกระหม่อมอาจารย์” สำหรับนักเรียนนายร้อย

        และทรงรับเชิญเป็นพระอาจารย์สอนในสถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยเฉพาะที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒนั้น พระองค์ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขาพัฒนาศึกษาศาสตร์ด้วย

       ในปี ๒๕๒๕ ทรงพระราชดำริให้ก่อตั้งโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ขึ้นในพระบรมมหาราชวัง เพื่อเปิดโอกาสทางการศึกษาให้กับบุตรหลานข้าราชบริพารและประชาชนทั่วไป รวมถึงเสด็จพระราชดำเนินไปในงานปิดภาคเรียนของโรงเรียนทุกครั้ง เพื่อพระราชทานทุนพระราชทานส่งเสริมการเรียนดี และพระราชทานประกาศนียบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษาขั้นพื้นฐานจากสถานศึกษาต่าง ๆ

คือ โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ วิทยาลัยในวังชาย วิทยาลัยในวังหญิง โรงเรียนผู้ใหญ่พระดาบส ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนกาญจนาภิเษก (วิทยาลัยในวัง) กาญจนาภิเษกวิทยาลัย (ช่างทองหลวง)

       พระองค์มีพระปรีชาสามารถในหลาย ๆ ด้าน โดยทรงสนพระทัยงานด้านการพัฒนา ซึ่งถือเป็นงานหลักที่พระองค์ทรงงานควบคู่กับงานวิชาการ พระองค์ทรงเรียนรู้งานทางด้านพัฒนาจากการตามเสด็จพระราชดำเนิน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๙ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ไปทรงเยี่ยมประชาชนในถิ่นทุรกันดารต่าง ๆ ทั่วประเทศ

251883

        จากการที่พระองค์ทรงได้เสด็จฯ ไปตามสถานที่ต่าง ๆ มากมาย พระองค์ทรงนำความรู้ที่ได้จากการลงพื้นที่จริงมาใช้ในงานด้านการพัฒนาสังคม นำไปสู่โครงการตามพระราชดำริส่วนพระองค์มากมาย

       โดยโครงการตามพระราชดำริในระยะเริ่มแรกนั้น พระองค์ทรงงานเกี่ยวกับเด็กนักเรียนในพื้นที่ทุรกันดารที่มีปัญหาขาดสารอาหาร ทรงพระราชดำริส่งเสริมให้นักเรียนปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ แล้วนำมาประกอบเป็นอาหารกลางวันรับประทาน

โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน จนถึงโครงการในพระราชดำริในระยะต่อมา

       การอุทิศพระองค์ ทรงงานลำบากตรากตรำอย่างมิเคยทรงแสดงความเหน็ดเหนื่อยให้ปรากฏต่อสายตาราษฎร และและทรงเอาพระทัยใส่ในพระราชกรณียกิจอย่างต่อเนื่องไม่ว่างานนั้นจะยากลำบากปานใด

      ทั้งยังทรงมีกระแสรับสั่งว่า “การช่วยเหลือประชาชนเป็นหน้าที่ของสถาบันพระมหากษัตริย์ต้องทำประจำอยู่แล้ว” 

ซึ่งประชาชนชาวไทยได้ประจักษ์แจ้งชัดกันทั้งประเทศว่า “น้ำพระทัย” ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ นั้นยิ่งใหญ่ไพศาลเพียงใด

     โครงการในพระราชดำริในระยะต่อมา สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารีทรงมุ่งเน้นทางด้านการศึกษามากขึ้น เนื่องจากพระองค์ทรงพระราชดำริว่า การศึกษาเป็นปัจจัยหลักในการสร้างและพัฒนาความรู้ ความคิด ตลอดจนความประพฤติและคุณงามความดีของบุคคล ผ่านการอบรมบ่มนิสัยตามวิถีของความเป็นคนดี  รวมทั้งจะเป็นเครื่องมือในการประกอบอาชีพสร้างฐานะครอบครัว

        โดยพระองค์ทรงตั้งพระทัยให้ประชาชนทุกระดับชั้นสามารถได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ซึ่งถือเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ประชาชนควรได้รับจากรัฐ

ซึ่งปัจจุบันมีโรงเรียนในสังกัดต่างๆ มากมาย ได้แก่ สังกัดกองบัญชาการตำรวยตระเวนชายแดน จำนวน ๑๗๙ แห่ง

สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ๑๘๕ แห่ง สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย

ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” ๒๖๖ แห่ง สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนา ๔๙ แห่ง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ๑๕ แห่ง สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ๓๘ แห่ง สังกัดกรุงเทพมหานคร ๒๕ แห่ง

ตลอดจนโรงเรียนในโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ในต่างประเทศอีก ๗๕ แห่ง

3635

        “…เรื่องการศึกษา ต้องเน้นคุณภาพและโอกาสในการศึกษา ไม่ใช่จะสอนอย่างไรก็ได้ โดยไม่มีหลักเกณฑ์ เพราะการศึกษาเป็นกระบวนการที่ทำให้คนมีความรู้และมีคุณสมบัติต่างๆ ช่วยให้คนนั้นอยู่รอดในโลกได้ เป็นประโยชน์ต่อตนเอง ครอบครัว และสังคมส่วนรวม เด็กที่ด้อยโอกาสแม้จะมีสาเหตุพื้นฐานของความด้อยโอกาสแตกต่างกัน แต่ก็ถือว่าทุกคนมีสิทธิขั้นพื้นฐานเท่าเทียมกัน หากได้รับโอกาสทางการศึกษาจะช่วยได้มาก เราช่วยเหลือเด็กที่อยู่ในถิ่นทุรกันดาร เด็กในส่วนที่ไม่มีบริการทางการศึกษา เด็กกำพร้า เด็กที่ร่างกายบกพร่อง พิการ แม้แต่พิการทางสมอง ลูกผู้ลี้ภัย และผู้ใหญ่ที่เป็นผู้ต้องขังหรือผู้ต้องโทษ เราพยายามที่จะทำให้เกิดโอกาสในการศึกษา…” (พระราชดำรัสจากหนังสือ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงบรรยายเรื่องการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร)

       นอกจากนี้ การที่พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังถิ่นทุรกันดาร ทำให้พระองค์ทอดพระเนตรเห็นถึงปัญหาทางด้านสุขภาพอนามัยของราษฎรในชนบท พระองค์จึงมีพระราชดำริจัดทำโครงการต่าง ๆ เพื่อแก้ไขปัญหาสุขภาพอนามัยของราษฎร โครงการแรกที่พระองค์ทรงเริ่ม ได้แก่ โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนอาหารกลางวันของเด็กนักเรียน ซึ่งโครงการนี้นอกจากจะแก้ปัญหาการขาดแคลนอาหารกลางวันแล้วยังช่วยให้นักเรียนมีความรู้ทางด้านโภชนาการและการเกษตรด้วย

        และปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นคือ การระบาดของโรคคอพอกเนื่องจากการขาดสารไอโอดีน พระองค์ทรงแก้ไขปัญหานี้ โดยทรงริเริ่ม โครงการควบคุมโรคขาดสารไอโอดีน ด้วยการรณรงค์ให้มีการใช้เกลือไอโอดีนหรือหยดไอโอดีนในการประกอบอาหาร และอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการขาดไอโอดีน ซึ่งเป็นโครงการที่เสริมการทำงานของกระทรวงสาธารณสุข รวมทั้ง ให้ความสำคัญต่อสุขภาพอนามัยของแม่และเด็กในถิ่นทุรกันดารด้วย

       โดยพระองค์ทรงเริ่มโครงการส่งเสริมโภชนาการและสุขภาพอนามัยแม่และเด็กในถิ่นทุรกันดารเพื่อให้แม่และเด็กได้รับบริการทางด้านอนามัยอย่างเหมาะสม รวมทั้ง ได้รับโภชนาการที่ถูกต้องและเหมาะสมในแต่ละพื้นที่ ตลอดจนทรงจัดตั้งหน่วยแพทย์พระราชทานและหน่วยทันตกรรมพระราชทาน เพื่อออกตรวจรักษาราษฎรในถิ่นทุรกันดารที่พระองค์เสด็จฯ เยี่ยมในแต่ละครั้ง รวมทั้งทรงรับผู้ป่วยที่ยากจนเป็นคนไข้ในพระราชานุเคราะห์ด้วย

       ตลอดระยะเวลานับแต่ยังทรงพระเยาว์  สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระวิริยะอุตสาหะ  มุ่งมั่นปฏิบัติพระราชกรณียกิจนานัปการ เพื่อประเทศชาติและประชาชนชาวไทย

       ทรงเจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๙ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในการบำบัดทุกข์บำรุงสุขแก่อาณาประชาราษฎร์ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนให้มีความสุข อยู่ดีกินดี ด้วยการเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมเยียนราษฎรเพื่อทรงศึกษาและหาทางแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ให้แก่ราษฎรในทุกพื้นที่ของประเทศไทย

       โดยได้พระราชทานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริมากมาย เพื่อพัฒนาประชาชนและประเทศให้ก้าวหน้าหรือเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น โดยทรงยึดหลักในการดำเนินโครงการว่า ต้องเป็นการพัฒนาที่ใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้เกิดประโยชน์สูงสุด และไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม โดยมุ่งประโยชน์ให้เกิดแก่ส่วนรวมและประเทศชาติอย่างแท้จริง จึงจะเป็น “การพัฒนาอย่างยั่งยืน”

       โดยเมื่อยังทรงพระเยาว์ ได้โดยเสด็จพระบรมชนกนาถและสมเด็จพระบรมราชชนนี ไปในการเยี่ยมราษฎรในภูมิภาคต่างๆของประเทศตลอดมา ทรงสั่งสมพระประสบการณ์เกี่ยวกับบ้านเมืองและราษฎร ทำให้ทรงปฏิบัติพระภารกิจได้เป็นผลสำเร็จลุล่วง ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านต่างๆ นานัปการ ทั้งที่ทรงปฏิบัติแทนพระองค์ และทรงปฏิบัติในส่วนพระองค์เอง

T0008_0006_01

        พระราชกรณียกิจทั้งปวงล้วนมีการสร้างสรรค์ความผาสุกแก่ประชาชน นำความเจริญไพบูลย์และความมั่นคงมาสู่ประเทศชาติ  ดังเช่น ทรงเริ่มดำเนินงานในสถานศึกษาก่อน หากท้องถิ่นใดยังไม่มีสถานศึกษาก็มีพระราชดำริให้เข้าไปรวมกลุ่มเด็กในพื้นที่จัดตั้งเป็นศูนย์การเรียนชุมชนหรือโรงเรียน แล้วทำกิจกรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผ่านกระบวนการทางการศึกษา เช่น โครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร การส่งเสริมอนามัยแม่และเด็ก การส่งเสริมโภชนาการเด็กเล็ก การป้องกันโรค  การพัฒนาครู การพัฒนาห้องสมุดและสื่อการเรียนการสอน การจัดตั้งและพัฒนาสถานศึกษา การพัฒนาการเรียนการสอน รวมถึงการพัฒนาอาชีพและสหกรณ์โรงเรียน การอนุรักษ์วัฒนธรรม หลังจากนั้นจึงขยายการพัฒนาไปสู่ชุมชน

        นอกจากนี้ ยังเสด็จพระราชดำเนินด้วยพระองค์เองไปตามลำพัง  เพื่อทรงปฏิบัติพระราชกิจอันเกี่ยวเนื่องกับการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และโครงการพัฒนาเพื่อสงเคราะห์พสกนิกรในส่วนของพระองค์เอง  ซึ่งเป็นงานที่ล้วนแล้วแต่มีวัตถุประสงค์ เพื่อความอยู่ดีมีสุขของพสกนิกรชาวไทยทั้งสิ้น

        สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เจ้าฟ้ามหาจักรีสิรินธรฯ ทรงเป็นพระผู้ตามรอยเบื้องพระยุคลบาท ไปบนเส้นทางสายเดียวกับที่พระบรมราชชนกชนนี เสด็จพระราชดำเนินไป โดยแท้

        หากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปปรากฏพระองค์อยู่ ณ ที่ใด สมเด็จพระเทพฯ ก็จะเสด็จฯ ตามติดพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไม่เคยห่าง

        ในส่วนของสำนักงาน กปร. ซึ่งเป็นหน่วยงานกลางประสานหน่วยงานต่างๆทั้งภาครัฐและเอกชน เพื่อสนองพระราชดำริให้เป็นไปตามพระราชประสงค์ โดยได้มีโอกาสตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศ์

        ขณะเดียวกันก็ได้รับพระมหากรุณาธิคุณในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานแนะนำเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาในการดำเนินงานต่าง ๆ อยู่เสมอมา ได้เห็นพระวิริยะอุตสาหะที่ทรงอุทิศพระวรกายในการเสด็จ ฯไปทรงเยี่ยมราษฎร เพื่อทรงศึกษาและแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ

d5

          นอกจากนี้ ทรงให้คำแนะนำบทบาทหน้าที่และการทำงานของสำนักงาน กปร.ว่า การช่วยเหลือประชาชนในลักษณะของการดำเนินการต่างๆนั้น ต้องให้ทันต่อสถานการณ์ และประชาชนผู้สนใจสามารถนำไปปฏิบัติได้จริงด้วยวิธีการง่ายๆ ประหยัด และไม่สลับซับซ้อนเกินไป  เพื่อที่จะได้นำไปเป็นต้นแบบ และเป็นแนวทางในการประกอบอาชีพที่เหมาะสม เพื่อชีวิตความเป็นอยู่ และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

          อีกสิ่งหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นคุณลักษณะพิเศษที่เห็นเด่นชัด ในพระบุคลิกลักษณะของพระองค์ ซึ่งผู้ที่เคยได้เฝ้าฯถวายงาน หรือเฝ้าฯในโอกาสอื่นใด ทั้งผู้ใกล้ชิดและมิเคยใกล้ชิด จะได้พบความเรียบง่ายไม่ถือพระองค์มีพระปิยวาจาที่อ่อนหวานเป็นกันเอง และมีพระอารมณ์ขันแทรกอยู่เป็นเนืองนิตย์ ทรงจำชื่อผู้คนต่างๆ และเรื่องราวที่เกี่ยวข้องได้มากมายน่าประหลาด และสามารถกล่าวถึงได้อย่างถูกต้อง แม้เรื่องรายละเอียดเล็กน้อย ทำให้ผู้ที่ได้รับใช้ ถวายงาน มีความรู้สึกผ่อนคลาย  เกิดความภาคภูมิใจ และพร้อมที่จะทำงานถวายอย่างสุดชีวิต

         ในโอกาสที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ ๕ รอบ๖๐ พรรษา ในวันที่ ๒เมษายน ๒๕๕๘ สำนักงาน กปร. ขอถวายพระพร ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน.

………………………………

“ไม่ขึ้นเงินเดือนให้เสียที”

       ด้วยความที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดการถ่ายภาพ และทรงถ่ายภาพต่างๆอยู่เป็นประจำ ภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ไปปรากฏอยู่ในนิตยสาร”สแตนดาร์ด” ของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร ทรงมีพระราชดำรัสด้วยพระอารมณ์ขันแก่ผู้ใกล้ชิดผู้หนึ่งถึงการเป็นช่างภาพอาชีพของพระองค์ว่า…

       “….ฉันเป็นกษัตริย์ก็จริง

.

แต่ฉันยังมีอาชีพเป็นช่างภาพของหนังสือพิมพ์สแตนดาร์ด ฯ

.

ได้เงินเดือนละ ๑๐๐ บาท ตั้งหลายปีมาแล้ว

.

จนบัดนี้ก็ยังไม่เห็นเขาขึ้นเงินเดือนให้สักที

.

เขาก็คงถวายเดือนละ ๑๐๐ บาท อยู่เรื่อยมา….”

 

รวม ส.ค.ส. พระราชทาน ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ฯ

2530ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๐

2531

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๑

2532

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๒

2533

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๓

2534

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๔

2535

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๕

2536

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๖

2537

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๗

2538

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๘

2539

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๓๙

2540

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๐

2541

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๑

2542

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๒

2543

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๓

2544

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๔

2545

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๕

2546

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๖

2547

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๗

หมายเหตุ : ในปีพ.ศ. ๒๕๔๘ ไม่มีส.ค.ส.พระราชทาน

เนื่องด้วยเกิดเหตุภัยพิบัติคลื่นยักษ์สึนามิเข้าชายฝังทะเลอันดามันของไทย

2549

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๔๙

2550

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๐

2551

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๑

2552

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๒

Ê.¤.Ê.òõõó Happy New Year 2010 ÊÇÑÊ´Õ»ÕãËÁè ¢Í¨§ÁÕ¤ÇÒÁÊØ¢¤ÇÒÁà¨ÃÔ­

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๓

2554

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๔

New Year Card from Hus Majesty the King of Thailand

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๕

2556

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๖

2557

ส.ค.ส. พระราชทาน ๒๕๕๗

เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2557 มีรายงานว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ พระราชทาน ส.ค.ส. ปี พ.ศ. 2558 โดยเป็นภาพวาดจากเรื่องพระมหาชนก  บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ

ส.ค.ส. พระราชทาน 2558 เป็นรูปพระมหาชนก ขณะที่ทรงว่ายน้ำทวนกระแสอย่างเชี่ยวกราด และมีนางมณีเมขลา อยู่ที่ด้านขวาบนของภาพ เฝ้ามองพระมหาชนก และข้อความว่าทางมุมบนซ้ายว่า “ส.ค.ส. พ.ศ. 2558 สวัสดีปีใหม่” และข้อความตรงกลางว่า “ขอจงมีความเพียรที่บริสุทธิ์ ปัญญาที่เฉียบแหลม กำลังกายที่สมบูรณ์” และข้อความด้านล่างขวาว่า “ขอจงมีความสุขความเจริญ Happy New Year”

นอกจากนี้ บริเวณด้านล่าง ยังมีข้อความ “พระมหาชนก The story of Mahajanaka” และข้อความ “ก.ส.9 ปรุง 301021 ธ.ค. 2557” “มหาวิทยาลัยปูทะเลย์ มิถิลา ๒๕๕๗”

และ

ส.ค.ส. พระราชทาน ฉบับสุดท้าย ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชฯ ที่พระราชทานให้พสกนิกรของพระองค์

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชดำรัสเนื่องในวาระดิถีวันขึ้นปีใหม่ พุทธศักราช 2559 แก่ประชาชนชาวไทย ดังนี้

ประชาชนชาวไทยทั้งหลาย บัดนี้ถึงวาระจะขึ้นปีใหม่ ข้าพเจ้าขอส่งความปรารถนาดีมาอวยพรแก่ท่าน ทุกๆ คน ให้มีความสุข ความเจริญ และความสำเร็จสมประสงค์ในสิ่งที่ปรารถนา

ความสุขความเจริญนี้ แม้เป็นสิ่งที่พึงปรารถนาอย่างยิ่ง แต่ในวิถีชีวิตของคนเรานั้น ย่อมต้องมีทั้งสุขและทุกข์ ทั้งความสมหวังและผิดหวังเป็นปรกติธรรมดา ทุกคนจึงต้องเตรียมตัว เตรียมใจ และเตรียมกายให้พร้อม อย่าประมาท ในปีใหม่นี้จึงขอให้ท่านทั้งหลายได้รักษาและสร้างเสริมสุขภาพของตนให้สมบูรณ์ ให้มีกำลังกายที่แข็งแรง มีกำลังใจที่เข้มแข็งหนักแน่น และมีสติรู้เท่าทันอยู่เสมอ จักได้สามารถนำพาตนให้ผ่านพ้นสถานการณ์ต่างๆ อันไม่พึงประสงค์ จนบรรลุถึงความสุขความเจริญ และความสำเร็จได้ ดั่งที่ตั้งใจปรารถนา

ขออานุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จงคุ้มครองรักษาท่านทุกคนให้ปราศจากทุกข์ ปราศจากภัย ให้มีความสุขกาย สุขใจ ตลอดศกหน้านี้ โดยทั่วกัน

นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ยังได้พระราชทาน ส.ค.ส.ในโอกาสขึ้นปีใหม่ พุทธศักราช 2559 แก่ประชาชนชาวไทย โดยเป็นพระบรมฉายาลักษณ์ครึ่งพระองค์ ฉลองพระองค์เชิ้ตด้านใน ฉลองพระองค์คลุมสีขาว ปักภาพคุณทองแดง สุนัขทรงเลี้ยง กลางภาพ ส.ค.ส.มีพรพระราชทานว่า ให้มีกำลังกายที่แข็งแรง มีกำลังใจที่เข้มแข็ง หนักแน่น และมีสติรู้เท่าทันอยู่เสมอ

ด้านบนของส.ค.ส.มีข้อความว่า สวัสดีปีใหม่ 2559 พิมพ์ด้วยตัวอักษรสีม่วง มีตราพระมหาพิชัยมงกุฎ และผอบทองประดับ ด้านล่างของภาพมีรูปลิง สัญลักษณ์ปีนักษัตรปีวอก สีฟ้า มีข้อความภาษาไทย พิมพ์ด้วยตัวอักษรสีเขียวว่า ขอจงมีความสุขความเจริญ และข้อความภาษาอังกฤษ พิมพ์ด้วยตัวอักษรสีเหลืองว่า Happy New Year

ด้านล่างของ ส.ค.ส.มีแถบสีฟ้า มุมล่างซ้ายมีข้อความ ก.ส.9 ปรุง 311502 ธ.ค.2558 มุมด้านขวามีข้อความ มหาวิทยาลัยปูทะเลย์ มิถิลา 2558 กรอบของ ส.ค.ส.พระราชทานฉบับนี้เป็นภาพใบหน้าคนเล็ก ๆ เรียงกัน ด้านละสองแถว รวม 396 หน้า ทุกใบหน้ามีแต่รอยยิ้ม

ขอขอบคุณภาพและข้อมูลจาก เฟซบุ๊ก Information Division of OHM

เรื่องราว ณ เขาล้าน ตราด..ที่ชาวไทยหลายท่านไม่ทราบ

        เมื่อไปเที่ยวที่ศูนย์ราชการุณย์ เขาล้าน จ.ตราด ทำให้ทราบว่า พระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ไม่เพียงแต่พี่น้องชาวไทยเท่านั้น ยังแผ่กว้างไปถึงพี่น้องชาวเขมรผู้ตกทุกข์ได้ยาก

      ….ในคราวที่คนเขมรนำกำลังเวียดนามมายึดประเทศตัวเอง และเข็นฆ่าคนเขมรด้วยกันเอง….

……………………..

A10495249-31

        นำมาจาก “หนังสือราชการุณย์”

       …..วันที่เสด็จพระราชดำเนินไปคราวแรก ตรงกับวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๒๒ ทรงพระราชนิพนธ์ว่า

       “ฉัน(สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙) ยังจำได้ดี เดือนพฤษภาคม ๒๕๒๒ ขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๙) ประทับแรมที่หัวหิน ผู้ว่าราชการจังหวัดตราด แจ้งมาว่า

.

มีเขมรลี้ภัยหลั่งไหลเข้ามาในเขตไทยบริเวณเขาล้าน อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด ผ่านเข้ามาทางแนวเทือกเขาบรรทัดจำนวนกว่าสองแสนคน

.

อยู่ในสภาพทุกข์ทรมานแสนสาหัส มีเด็ก ๆ เจ็บหนักเนื่องจากขาดอาหาร จำนวนคนมีกรรมหนา ที่หลั่งไหลเข้ามานี้

.

มากเกินความสามารถของทางจังหวัดที่จะรับผิดชอบช่วยเหลือได้

.

ฉันเป็นสภานายิกาของกาชาดจึงบินไปดูด้วยตนเอง

.

พบว่าบริเวณเขาล้านไปจนชายทะเล แน่นขนัดไปด้วยชาวเขมรลี้ภัยไม่น่าเชื่อว่าพื้นที่ใหญ่ ๆ เช่นนั้น ซึ่งมีลมทะเลพัดอยู่ตลอดเวลา

.

กลิ่นอุจจาระและปัสสาวะจะคลุ้งตลบไปหมดถึงเพียงนี้

.

ภาพเขมรบ้านแตกเมืองล่มที่เห็นอยู่ต่อหน้านั้น เป็นภาพที่ประทับอยู่ในความทรงจำของฉันไม่มีวันลืมเลือน พวกเขานอนบนพื้นดินแฉะ ๆ ท่ามกลางแดดร้อนเปรี้ยง

.

แต่ละก้าวของฉันที่เดินตรวจตราดูผู้ลี้ภัย ยังต้องคอยระวังมิให้เหยียบไปบนคนที่นั่งนอนระเกะระกะ

.

และเสบียงอาหารที่เขาฉวยติดตัวมาด้วย คือปลาเล็ก ๆ ที่วางผึ่งแดดอยู่คละไปกับกองอุจจาระ

.

 ตลอดจนไถ้ใส่ข้าวสารที่เขาแบกสะพายมา พื้นดินบ้างก็เป็นบ่อ เวลาฝนตก น้ำจะขังอยู่เป็นแอ่ง…

.

นั้นแหละคือน้ำที่เขาใช้ดื่มกิน สภาพของผู้คนที่สุดแสนจะน่าเวทนาเหล่านี้ เป็นภาพที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน .

ซึ่งฉันอยากให้ผู้ที่สุขสบายอยู่ในเมืองใหญ่ ๆ ได้เห็นสภาพของคนที่สิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน เช่นนี้เหลือเกิน..”

       สภาพของเขมรอพยพในครั้งนี้เป็นภาพที่น่าสลดใจของผู้พบเห็นดังพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ อีกตอนหนึ่งว่า

       “….ความโง่ทำให้คนเราประมาท ครั้งญวณล่ม ลาวแตก ฉันตกใจ ..ตกใจมาก แต่มันยังไม่กระทบใจ ไม่ซึมซาบเท่ากับภาพที่กระทบตาฉันอยู่ขณะนี้ อย่างภาพเด็ก ๆ ที่อดอาหารนอนเป็นโครงกระดูกอยู่ สักแต่ว่ามีลมหายใจอยู่เท่านั้น…”

uxiq5

       สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ บรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ผู้ทรงพระราชทานกำเนิดศูนย์อพยพเขาล้าน เพื่อชาวเขมรเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร  …ฉันตัดสินใจที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์เหล่านี้ เท่าที่กำลังความสามารถของฉันจะมี…”  

       พระราชดำรัส สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์ พระบรมราชินีนาถ ๒๖ พ.ค. ๒๕๒๒

K6764842-51

       นายปัญญา ฤกษ์อุไร ผู้ว่าราชการจังหวัด(ในขณะนั้น) ได้เล่าถึงความรู้สึก ในหนังสือเล่มนี้ บางส่วน ….เมื่อเมืองศรีประจันตคีรีเขตและเมืองเกาะกงแตกแล้วแม่ทัพภาคที่ ๕ ของเวียดนามก็ไม่รั้งรอ มีคำสั่งด่วนให้กองพลที่ ๔ ๕ และ ๖ รีบรุกไล่บรรดาเขมรแดงฝ่ายพอลพตและบรรดาประชาชนพลเมืองฝ่ายที่เข้าข้างพอลพตทั้งหมด ….คำสั่งของเขาคือจับตายไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ใช้อาวุธทุกชนิดที่มีอยู่ทำการรุกไล่อย่างกระชั้นชิดโดยไม่ลดละ …..ฉะนั้น ในระยะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ๒๕๒๒ จนถึงวันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๒๒ บรรดาเขมรอพยพหนีตายเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารมากขึ้นเป็นลำดับ ….พอถึงวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๒๒ ปรากฏว่ามีเขมรหนีตายเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารถึง ๙๐,๐๐๐ คน ซึ่งเป็นการเกินสติกำลังปัญญาของข้าพเจ้าในฐานะผู้ว่าราชการจังหวัดจะช่วยเหลือบรรดาเขมรอพยพเหล่านี้อย่างทั่วถึงและให้ได้ผลได้ ข้าพเจ้าจะทำอย่างไรกับภาระอันแสนหนักในครั้งนี้ ….ทางรัฐบาลและนโยบายกระทรวงมหาดไทยมีคำสั่งถึงผู้ว่าฉบับเดียวคือให้จังหวัดผลักดันพวกเขมรเหล่านี้ออกไปให้ได้ เรื่องอื่นไม่ต้องพูด ส่วนวิธีผลักดันจะทำกันอย่างไร ไม่มีการอธิบายเพิ่มเติมหรือแนะแนวทางให้จังหวัดปฏิบัติ คงสั่งให้ผลักดันเท่านั้น ….เมื่อจังหวัดขอความช่วยเหลือไปก็ไม่ได้ผล เพราะเมื่อสั่งให้ผลักดันแล้วก็ย่อมไม่มีงบประมาณช่วยเหลือใด ๆ ไม่ว่าข้าวปลาอาหารหรือแม้แต่ยารักษาโรค เป็นอันว่าเหลวทั้งสิ้น …..จะผลัดดันอย่างไรชาวเขมรตั้งเก้าหมื่นคน ลองให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมานั่งผลักดันดูเองเถอะน่า แล้วจะรู้ว่าผลักยังไงก็ไม่ไหว ข้าพเจ้าคิดอยู่แต่ในใจ แต่ไม่กล้าพูด… …พอดีขณะนั้น นายวีระ อินทประเสริฐ เป็นกำนันตำบลไม้รูด มีที่ดินอยู่ที่บ้านเขาล้านติดถนนใหญ่และติดทะเลอีกด้านหนึ่ง อยู่หลังที่อยู่อาศัยของคนไทย มีเนื้อที่ประมาณ ๔๐๐ ไร่ ข้าพเจ้าจึงเอยปากขอยืมใช้ให้เขมรอพยพอยู่ชั่วคราว ซึ่งแกก็ไม่ขัดข้อง จะขัดข้องได้อย่างไรเล่าครับ เมื่อผู้ว่าฯ เอ่ยปากขอยืมทั้งที อีกประการหนึ่งข้าพเจ้าบอกว่าจะขอใช้ยืมชั่วคราวประหนึ่งว่าสักระยะหนึ่งแล้วจะให้เขมรอพยพพวกนี้ไปอยู่ที่อื่น แกคงไม่รู้หรอกว่าในที่สุดพวกเขมรอพยพยังคงปักหลักอยู่ที่เขาล้านบนที่ดินแห่งนี้ตราบเท่าจนทุกวันนี้ เพราะแกถูกคนร้ายลอบยิงตายกลางตลาดเทศบาลเมืองตราดในตอนเที่ยงของวันหนึ่งกลางเดือนมีนาคม ๒๕๒๒ จนบันนี้ตำรวจยังจับตัวคนร้ายไม่ได้ ขอให้บุญญานุภาพที่แกได้ให้ที่พักพิงแก่พวกเขมรอพยพเหล่านั้นได้อาศัยร่มไม้ชายคา จงดลบันดาลให้แก่ไปสู่ที่สุคติด้วยเถิด …..วันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๒ ข้าพเจ้าพร้อมด้วยคุณหมอบูรพา จนทสูตร และหมอกับพยาบาลโรงพยาบาลจังหวัดตราด ได้ไปรักษาบรรเทาทุกข์ให้กับผู้อพยพชาวเขมร วันนี้รู้สึกแช่มชื่นขึ้นทั้งหมอ พยาบาลและคนไข้เพราะมียาดี ๆ ตามที่ต้องการ เมื่อ ๓ – ๔ วันก่อนหรือครับ มีแต่ยาแอสไพริน ยาแดง ยาเหลือง เป็นอย่างดีที่สุดเหตุที่หายามาได้มากมายอย่างนี้ เป็นเพราะข้าพเจ้านั่งคิดนอนคิดอยู่สามวันสามคืนจนปวดหัว (ภาษาเขมรเขาว่าปวดกะบาล) ก็ยังคิดไม่ออกจนกระทั้งถึงวันเสาร์ตอนเช้าภรรยาข้าพเจ้ามาจากกรุงเทพฯ

       พอเห็นหน้าภรรยา ข้าพเจ้าจึงสว่างไสว มีสติปัญญาเหมือนฟ้ามาโปรด ….

       ที่ข้าพเจ้าดีใจ เพราะภรรยาข้าพเจ้าทำให้เกิดความคิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน จะว่าภรรยาข้าพเจ้า คือ คำตอบที่คิดไม่ออกมาแล้วสามวันสามคืนก็คงจะได้ ด้วยเหตุที่หน้าที่ภรรยาข้าพเจ้าคือ หน้าที่ของนายกเหล่ากาชาดจังหวัด (นางบุญเลื่อน ฤกษ์อุไร) และนายกเหล่ากาชาด ก็คือ หน่วยหนึ่งของสภากาชาดไทยกรุงเทพฯ และสภากาชาดไทย มีสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เป็นองค์สภานายิกา เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าก็มีโอกาสร้องทุกข์ขอความช่วยเหลือไปยังสภากาชาดไทยผ่านภรรยาข้าพเจ้าได้ ….เราแจกกันอย่างมากก็ เอพีซี. หรือไม่ก็แอสไพรินคนละ ๔ เม็ดเดี๋ยวเดียวก็หมด ๑๐ ขวดเป็นแผลเน่าเปื่อยอย่างไรก็ทาให้แต่ยาเหลืองอย่างเดียวไม่มีอย่างอื่น แต่เมื่อจังหวัดได้รับความเมตตากรุณาจากสภากาชาดไทยเราก็พอมียาดี ๆ ให้แก่คนไข้ชาวเขมรได้บ้าง ทำให้พวกเขาแช่มชื่นขึ้น หมอและพยาบาลก็ไม่หนักใจมากนัก

A10495249-37

       ข้าพเจ้ารู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของสภากาชาดเป็นอย่างมาก ได้ยกมือขึ้นประนมเหนือหัวหันหน้าไปทางกรุงเทพมหานครที่ซึ่งพระประมุขแห่งชาติ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ องค์สภานายิกาสภากาชาดไทย ประทับอยู่ แล้วอธิษฐาน ด้วยบุญบารมีของพระองค์ทั้งสองของจงปกแผ่มาช่วยข้าพเจ้าและบรรดาเขมรอพยพเหล่านี้ด้วยเถิด เพราะข้าพเจ้าขัดสนสุดจะประมาณได้

K6764842-66

       ภายหลังอธิษฐานจบแล้ว ข้าพเจ้าก้มกราบลงสามครั้ง พร้อมกับเขียนจดหมายหนึ่งฉบับถึงท่านศาสตราจารย์นายแพทย์หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์ เลขาธิการสภากาชาดไทย ข้อความตอนหนึ่งว่า

       “…กระผมบรรยายไม่ถูกว่า บรรดาเขมรอพยพเหล่านั้นมีความรู้สึกอย่างไรต่อพระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้าฯ ของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ แต่กระผมแน่ใจที่สุดก็คือว่า เมื่อผมมองตาเขาในส่วนลึกของแววตาแต่ละคู่บ่งบอกว่า เขาสิ้นแล้วซึ่งอนาคตในชีวิตทั้งปวง เขาเป็นคนบ้านแตกสาแหรกขาด สิ้นไร้ไม้ตอกในทุกสิ่งทุกอย่าง ประเทศเขาเคยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข

        ….แต่บัดนี้ประเทศเขาสูญเสียสิ่งเหล่านั้นไปแล้วอย่างสิ้นเชิง คงมีแต่คำว่าคอมมิวนิสต์เขมรแดงไม่ว่าเฮงสำรินหรือพอลพตก็แดงทั้งนั้น ประเทศเขามีการฆ่าฟันกันไม่เว้นแต่ละวัน ไม่มีใครกรุณาปราณีใครอีกต่อไป แผ่นดินสิ้นกษัตริย์เป็นอย่างนี้แหละ เมืองไทยจึงมีบุญหนักหนาที่ยังคงมีพระมหากษัตริย์ มีสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรร่มแก้วของแผ่นดิน ส่วนเขมรสูญสิ้นแล้ว และไม่มีวันจะเรียกสิ่งที่สูญเสียกลับคืนมาได้อีก

pic7

        ..เป็นความผิดของเขาด้วยหรือที่เขาหนีร้อนมาพึ่งเย็น หนีความตายมาสู่ความร่มเย็นเป็นสุข … กระผมต้องขอขอบคุณสวรรค์ที่เมืองไทยเรายังมีองค์พระประมุขและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เป็นมิ่งขวัญของชนชาวไทย และเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรใบหนาอยู่ มิฉะนั้นแล้วเราอาจเป็นอย่างเขมรก็ได้ ใครจะรู้….

        สัก ๓ – ๔ วัน ..ประมาณทุ่มหนึ่งกำลังจะขึ้นรถไประนอง ก็ได้รับโทรศัพท์ทางไกลจากภรรยาซึ่งอยู่ที่จังหวัดตราด แจ้งว่า พรุ่งนี้เช้าวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๒๒ เวลา ๑๐.๐๐ น. สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ จะเสด็จเขาล้าน เพื่อทรงเยี่ยมเขมรอพยพ

        …เมื่อสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จถึงโรงเรียนบ้านไม้รูด อำเภอคลองใหญ่ ข้าพเจ้าเข้าไปกราบบังคลทูลถวายรายงานให้ทรงทราบข้อมูลต่างๆ โดยละเอียด พระองค์ทรงฟังอย่างสนพระทัยเป็นอย่างยิ่ง

        และทรงรับสั่งถามถึงสถานที่ซึ่งจะตั้งศูนย์สภากาชาดไทยสักแห่งหนึ่งให้ได้ในวันนี้ เพราะจะได้ช่วยเหลือให้ได้ทันท่วงที

        พอพระองค์ตรัสจบ ข้าพเจ้าเหงื่อแตกโป้ง ๆ เพราะข้าพเจ้ามิได้เตรียมการมาก่อนว่า จะตั้งศูนย์บรรเทาทุกข์ในวันนี้ คงมีแต่หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เท่านั้น

A10495249-36

        ข้าพเจ้ากราบบังคมทูลว่า ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าเห็นที่ๆ เหมาะสมอยู่สองที่ แห่งหนึ่งคือที่ทำการตอนการทางตำบลไม้รูดแห่งหนึ่ง และที่บ้านเขาล้านซึ่งเขมรอพยพอยู่อีกแห่งหนึ่ง สมเด็จฯ ทรงนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วตรัสเรียก หม่อมหลวง เกษตร สนิทวงศ์ฯ

        “คุณลุงขา กรุณาไปดูที่ตั้งศูนย์บรรเทาทุกข์ที่ตอนทางการไม้รูดให้ทีเถิด” ศาสตราจารย์ นายแพทย์ หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์ รับคำ แล้วรีบออกไปดูสถานที่ทันที เมื่อศาสตราจารย์ นายแพทย์ หม่อมหลวงเกษตร ไปแล้ว

        สมเด็จฯ ได้หันพระพักตร์มาทางข้าพเจ้า “ฉันจะไปดูที่ตั้งศูนย์บรรเทาทุกข์ของสภากาชาดไทยที่เขาล้าน ด้วยตนเอง”

        ท่านตรัสจบ ข้าพเจ้าตกใจจนตาเหลือก เพราะข้าพเจ้าไม่คาดหมายว่าท่านจะเสด็จไปที่นั้น จึงไม่ได้จัดเตรียมที่ประทับไว้ อีกทั้งบริเวณนั้นอยู่ติดกับสันเขาบรรทัด เขตติดต่อเขมร ห่างกันเพียง ๕๐๐ เมตรเท่านั้น อยู่ในรัศมีปืนครกตลอดจนจรวดอาร์.พี.จี.ของฝ่ายตรงข้ามจะยิงมาได้โดยง่าย

        ข้าพเจ้าจึงกราบบังคมทูลว่า “ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าขอรับสนองพระบรมราชโองการ ไปดูที่ตั้งศูนย์ด้วยตนเองจะสะดวกกว่าพระพุทธเจ้าข้า”

 

        “ฉันคิดว่า ฉันอยากจะดูด้วยตนเอง จะได้วางแผนช่วยเหลือได้ถูกและฉันอยากเห็นคนตกทุกข์ได้อยากเหล่านั้นด้วย” เมื่อพระองค์ตรัสจบ ก็จัดแจงเดินทางไปบ้านเขาล้านทันที

        ข้าพเจ้าตกใจจนแทบจะทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่ได้คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่า ท่านจะเสด็จไปทอดพระเนตรด้วยพระองค์เองอย่างฉบับพลันทันที

        “จะมีอะไรขาดตกบกพร่องบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ ขอเจ้าพ่อ เจ้าแม่ เจ้าป่า เจ้าเขาช่วยลูกช้างด้วยเถิด” ข้าพเจ้านึกภาวนาในใจ

9zwq2

        เมื่อพระองค์ท่านเสด็จฯ ถึงบรรดาทหารตำรวจ ก็ห้อมล้อมให้ความอารักขาอย่างเหนี่ยวแน่น สมเด็จฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมผู้อพยพทันที ท่ามกลางแดดร้อนตอนเที่ยงวัน ทรงพระราชดำเนินตั้งแต่ต้นหัวบ้านเขาล้านไปจนจรดชายทะเล ระยะทางประมาณ ๒ – ๓ กิโลเมตร โดยมิได้ทรงเห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย

        ขณะนั้นเป็นหน้าฝน ฝนเริ่มตกมาบ้างแล้ว พื้นดินบางแห่งแฉะเละเป็นโคลน ท่านก็พระราชดำเนินตามปกติมิได้บ่นว่าประการใด ทำให้ข้าพเจ้าโล่งใจขึ้นมาจากความวิตกกังวลเมื่อครู่นี้ ตอนที่ออกไปชายทะเลข้าพเจ้าเป็นห่วงมาก ๆ เพราะเช้า ๆ พวกเขมรแดงเหล่านี้ออกไปปล่อยสิ่งปฏิกูลเอาไว้เป็นกอง ๆ กองใหญ่บ้างเล็กบ้าง ข้าพเจ้าต้องคอยสังเกตพระบาทของพระองค์ท่าน และคอยนำทางหลีกเลี่ยงบรรดาข้าวเม่าทอดเหล่านั้นเสีย และดูเหมือนท่านจะทรงทราบดีว่าทำไมข้าพเจ้าจึงนำเสด็จฯ พระองค์ท่านเลี้ยวไปเลี้ยวมา เหมือนงูเลื้อยอย่างนั้น พระองค์ท่านทรงมีรับสั่งกับท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ ว่า

        “วันนี้ดินฟ้าอากาศแจ่มใสดี ฤกษ์บนดีแต่ฤกษ์ล่างไม่สู้ดีนัก” ท่านผู้หญิงฯตอบรับแล้วอมยิ้มเพราะคงเข้าใจความหมายว่า พระองค์ท่านหมายถึงอะไร

         จากนั้นท่านเสด็จฯ มาประทับยืนและประทับนั่งอยู่ใกล้กับ ฮ.พระที่นั่งซึ่งลำตัวสีฟ้าคาดแดงมองเห็นได้จากระยะไกล แม้จากสันเขาบรรทัด

A10495249-29

         ข้าพเจ้าแหงนหน้ามอง เห็นเครื่องบินคุ้มกันอารักขาของกองทัพไทย บินวนเวียนอยู่ไปมาแล้วก็สบายใจ ข้าพเจ้าอาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย และด้วยอำนาจบุญญาบารมีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จงช่วยคุ้มครองป้องกันสรรพอันตรายต่าง ๆ อย่าได้แผ้วพานพระองค์ท่านได้เลย จงคุ้มครองป้องกันพระองค์ท่านด้วยเถิด

         ประมาณ ๑๖.๐๐ น. วันนั้นสมเด็จฯ ก็เสด็จกลับและได้ชี้ที่ตั้งศูนย์บรรเทาทุกข์ถาวรของสภากาชาดไทย ธงกาชาดไทยสะบัดพลิ้วตามลม เมื่อพระองค์ท่านเสด็จกลับ ด้วยความเป็นห่วงเป็นใย แม้พระองค์ท่านเสด็จกลับแล้ว …..ยังรับสั่งให้ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ แพทย์หญิงคุณตวัน สุรวงศ์ บุนนาค นายแพทย์เจียมศักดิ์ สุทธิภักดี นายแพทย์ยิ่งศักดิ์ เจียมไชยศรี นายแพทย์ดิเรก ณ ถลาง และคุณจรุงจิตต์ อุรัสยะนันทน์ อยู่ช่วยเหลือผู้อพยพก่อนอย่างน้อย ๑๐ วันจนกว่าจะมีชุดใหม่มาเปลี่ยน

         ….เมื่อเครื่องบินพระที่นั่งโผสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าสู่กรุงเทพมหานครนั้น พวกเราทุกคนดูเหมือนจะกระทำการอย่างเดียวกันเหมือนนัดหมาย กล่าวคือ ยกมือขึ้นพนมเหนือหัวและพึมพำในใจ

        “ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนานเทอญ” และศูนย์อพยพเขมรที่เขาล้านก็ก่อกำเนิดขึ้นตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

K6764842-87

         ในการเสด็จฯ ไปเยี่ยมศูนย์อพยพชาวเขมรในวันนั้น สิ่งที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ มิได้ลืมก็คือ ทุกข์สุขของคนไทยที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้น และได้สั่งให้พวกเราดูแลและช่วยเหลืออย่างใกล้ชิดอีกทางหนึ่งด้วย

         สมเด็จองค์สภานายิกาสภากาชาดไทย มิได้ทรงละเลยประชาชนของพระองค์ ได้เสด็จ ฯ ทรงเยี่ยมและพระราชทานความช่วยเหลือแก่ชาวไทยในพื้นที่ใกล้เคียงกับศูนย์สภากาชาดไทยเขาล้าน จังหวัดตราด

         ต่อมา คือ “ศูนย์ราชการุณย์”สภากาชาดไทย เขาล้าน

……………………………….

ที่มา : บางส่วนจากความเห็นคุณ Max2000 ใน pantip.com

เรื่องเล่าจากโต๊ะทรงงาน สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙

      ตลอดเวลาหลายทศวรรษที่ผ่านมา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ได้โดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ (รัชกาลที่ ๙) ทรงเยี่ยมเยือนพสกนิกรชาวไทยมาแล้วทุกหนแห่งทั่วประเทศ โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทห่างไกลและทุรกันดาร ทรงตรากตรำพระวรกาย บุกป่าฝ่าดง ขึ้นเขาลงห้วย

      เพื่อจะได้ทรงทราบถึงปัญหาทุกข์ร้อนของราษฎรด้วยพระองค์เอง และพระราชทานความช่วยเหลือที่สอดคล้องกับสภาพปัญหาแท้จริง เพื่อให้พสกนิกรของพระองค์มีคุณภาพชีวิตดีขึ้น พออยู่พอกิน และเป็นรากฐานไปสู่การพัฒนาประเทศอย่างมั่นคงยั่งยืน

T0014_0005_01

        ในฐานะรองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ “ท่านผู้หญิงภรณี มหานนท์” ซึ่งถวายงานด้านการต่างประเทศ และนั่งประจำโต๊ะทรงงาน ขณะเสด็จฯ แปรพระราชฐานไปเยี่ยมราษฎรตามถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศ

queen3

       บอกเล่าถึงน้ำพระราชหฤทัยที่ทรงห่วงใยราษฎรว่า พระองค์ทรงมีวิธีการทรงงานและให้ความช่วยเหลือราษฎรอย่างเป็นขั้นเป็นตอน โดยก่อนที่จะเสด็จฯ ในแต่ละพื้นที่ จะทรงส่งทีมล่วงหน้าไปสำรวจ

       เพื่อซักถามเก็บข้อมูลเบื้องต้นว่า ชาวบ้านเป็นใครมาจากไหน มีความทุกข์ร้อนเรื่องใดบ้าง ในทีมล่วงหน้าจะมีทั้งกองราชเลขานุการฯ, หน่วยงานทหาร, หน่วยแพทย์, เจ้าหน้าที่เกษตร และเจ้าหน้าที่ประมง เมื่อพระองค์เสด็จฯ มาถึง คณะสำรวจจะคัดชาวบ้านที่ทุกข์ยากสุดขึ้นไปเข้าเฝ้าฯ เป็นกลุ่มๆ

T0012_0012_05

        พระองค์ทรงสอนว่า คนเราดูจากเสื้อผ้าไม่ได้หรอก การจะคัดเลือกคนเข้าเฝ้าฯ จึงต้องดูจากแววตาของเขา คนเรามีสุขหรือทุกข์จะแสดงออกทางสีหน้าแววตา

        โดยจะทรงซักถามรายละเอียดเพิ่มเติมด้วยพระองค์เองทุกครั้ง ใครมีปัญหาอะไร ทำมาหากินอะไร ใช้ชีวิตกินอยู่อย่างไร

        จากนั้น ก็จะทรงจดบันทึกอย่างละเอียด และหาทางแก้ปัญหาให้พวกเขาทันทีโดยไม่รั้งรอ หากเป็นปัญหาใหญ่ก็จะทรงนัดแนะไปสำรวจในภายหลัง และทรงติดตามความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง

T0019_0008_01

        “ท่านผู้หญิงภรณี” บอกเล่าอีกว่า เวลาทรงงานจะประทับกับพื้น ไม่ได้ประทับกับเก้าอี้ จะมีพรมปูและมีเบาะบางๆ สำหรับประทับพับเพียบ มีสมุดจดกับปากกา แฟ้มประวัติ แล้วก็มีโต๊ะเตี้ยๆ อยู่ตรงหน้า เพื่อทรงงานกับชาวบ้านที่หมุนเวียนเปลี่ยนกันเข้ามาทีละคนทีละกลุ่ม โดยไม่ทรงลุกไปไหนนานนับ 4-5 ชั่วโมง

         พระองค์ทรงจำเรื่องราวของประชาชนได้หมด บางรายทรงจำชื่อได้ด้วยซ้ำ นอกจากนี้ ยังทรงมีพระปรีชาสามารถในการซักถามเรื่องราวชีวิตของประชาชนได้ละเอียดลึกซึ้ง และสามารถนำมาวิเคราะห์เพื่อให้การช่วยเหลืออย่างถูกวิธี

T0023_0005_01

         ใครที่เคยตามเสด็จฯ จะได้เห็นจนเจนตา เวลาที่ทรงงานประทับพับเพียบนานหลายชั่วโมง บางครั้งถึงเที่ยงคืนมืดค่ำ หากงานไม่เสร็จ จะไม่ทรงหยุดพักเลย พระทัยจดจ่ออยู่กับงาน และจดจ่ออยู่กับการบำบัดทุกข์ให้ประชาชน

        โต๊ะทรงงานของพระองค์มิได้โก้หรูแต่อย่างใด ทว่า โต๊ะทรงงานของพระองค์ คือ ทุกที่ทุกถิ่นทั่วไทยที่มีราษฎรยากจนที่สุดทุกข์เข็ญที่สุดอาศัยอยู่.

EyWwB5WU57MYnKOuFBmbyVIBJ1RVKArP3Nf7f43JT4UDkGxWqWxW9a

…………………………….

ที่มา : ทีมข่าวหน้าสตรี ไทยรัฐ

ลึก…กว่ามหาสมุทร…

 

พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน

ควาวนี้มาดูที่ว่า… พระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรมนั้น…

ลึก… กว่ามหาสมุทร…

ดูซิ… ว่าลึกยังไง…?

วันเฉลิมพระชนมพรรษา… ปีหนึ่ง…

ท่ามกลางคณะรัฐมนตรี… และผู้เข้าเฝ้า… ท่านบอกว่า…

กรุงเทพฯ… กำลังจะอดน้ำ… แล้วมีประกาศให้รีบประหยัดน้ำ…

ท่านถามว่า… ประหยัดน้ำแล้ว… มันจะพ้นจากการไม่มีน้ำใช้ไหม…?

ประหยัด… ไม่ใช่การแก้ปัญหา…

ท่านบอกว่า… มันถึงเวลาที่จะต้องสร้างเขื่อนแล้วนะ…

สร้างเขื่อนที่… นครนายก… ได้น้ำเท่านี้นะ…

สร้างเขื่อนที่… ลำน้ำแถวป่าสัก… ได้น้ำเท่านี้นะ…

สองเขื่อนนี้… มีน้ำพอ… เลี้ยงคนสิบล้านได้… ไม่มีขาด…

 

ช่วงหนึ่ง… กรุงเทพฯ มีปัญหาวิกฤติ… น้ำท่วม…

รัฐบาลหลายรัฐบาล… ผู้ว่า กทม. .. หลายผู้ว่าฯ… แก้ปัญหาไม่ตก…

 

ในหลวง… บอกว่า…

ให้ทำโครงการแก้มลิง…

ออก TV … ชี้แจงรายละเอียด… มอบหมายให้ทุกฝ่ายดำเนินการ…

ปรากฏว่า… ต่อมา…

กรุงเทพฯ… น้ำไม่ท่วม…

เกิดวิกฤติจราจรที่ฝั่งธนฯ…

ตรงสะพานพระปิ่นเกล้าฯ… แก้ปัญหากันไม่ตก…

ในหวง… บอกว่า… ให้ขยายสะพานพระปิ่นเกล้า…

สร้างทางด่วนลอยฟ้ารองรับ… ไปจนถึงพุทธมณฑล…

แล้วสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาเพิ่ม…

ตรงแบงก์ชาติ… คือสะพานพระราม 8 …

ตอนนี้… วิกฤติจลาจล… หาย…

พอมีปัญหาเศรษฐกิจ… ธุรกิจล้มกันระเนระนาด…

ในหลวงคิดโครงการ…

เศรษฐกิจพอเพียง…

ไม่ต้องรวย… แต่อยู่แบบไม่ทุกข์… ไม่ต้องฆ่าตัวตาย…

 

บอกไว้ละเอียดยิบว่า…

ในที่ดิน 15 ไร่… ขุดบ่อกักน้ำและเลี้ยงปลา 3 ไร่…

บนบ่อ… เลี้ยงไก่ไข่… คันบ่อปลูกพืช… ล้มลุกและยืนต้น…

ทำไร่นาสวนผสม 10 ไร่….

รวมถึงคอกสัตว์… กองปุ๋ย… ลานตากพืช…

เป็นที่อยู่อาศัย 2 ไร่…

มีรายได้เท่าไร… ค่าใช้จ่ายเท่าไร… ? พูดอย่างชัดเจน…

ถ้าทำอย่างนี้… ไม่ยากจน… สู้เขาได้…

 

ประชุมใหญ่คราวที่แล้ว…

ทั่วโลกตกลงยอมรับ… หลักการเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง…

บอกว่า… จะเอาไปเผยแพร่ในประเทศต่างๆ… ที่กำลังพัฒนา…

 

อีกเรื่องหนึ่ง… ที่เห็นกันชัดๆ…

ที่สกลนคร… ตอนที่คอมมิวนิสต์กำลังรุ่งเรือง…

อาจารย์ต้องเดินทางจากสกลนคร… มากาฬสินธุ์…

ต้องขับรถไต่เขา… เข้าไปในป่า…

เหมือนกับ… กำลังเข้าไปในป่าคอมมิวนิสต์…

ในขณะเดินทาง… มองไปในป่าข้างทางแล้ว…

รู้สึก… เสียว… น่ากลัว…

คนขับรถสะกิดให้ดู… โน่น… พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์…

ในหลวงเสด็จมาประทับที่นั่น…

อ้อ… พ่อเรา… มานอนอยู่บนเขานี้ด้วย…

รู้สึกอบอุ่น… หายกลัว…


ในหลวงเสด็จมาประทับที่นี่… เพื่อปลุกให้เรา…

กล้าหาญ… เสียสละ… และทำความดี… เหมือนพระองค์…

เพราะฉะนั้น… โครงการทุกโครงการที่พระองค์ตั้งขึ้น…

กำนัน… นายอำเภอ… ผู้ว่า… ต้องเข้าร่วม…

 

มีเด็กรุ่นหนุ่มรุ่นสาว… เข้าป่าจริง… ไปร่วมอุดมการณ์กับคอมมิวนิสต์…

แต่ในหลวง… เข้าไปเยี่ยมพ่อ… เยี่ยมแม่ของเขา… ถึงในหมู่บ้าน…

ไปสร้างอ่างเก็บน้ำให้… ไปสอนให้ทอผ้า… เข้าไปฝึกอาชีพให้…

ทรงช่วยเหลือทุกอย่าง…

 

ลูกอยู่ในป่า… พวกที่หลงผิด… สำนึก…

ขณะเราอยู่ในป่า… ในหลวงไปเลี้ยงพ่อแม่ให้เรา…

เกิดความจงรักภักดี… เปลี่ยนใจ… มอบตัว…

ขอให้เข้าร่วมพัฒนาชาติไทย…

เมืองไทยจึงสงบ…

แกนของความสำเร็จจริงๆ… อยู่ตรงนี้…

 

ทุกครั้งที่ในหลวงพูดออกทีวี… พอพูดเสร็จ… คนทั้งประเทศ… ตะลึง…

คิดไม่ถึง… ในหลวงจะคิดได้ถึงขนาดนี้…

รัฐบาลเอง… ก็ยังช้าเกินไป… แต่ในหลวง… คิดหมดแล้ว…

คิดกระทั่งว่า… คนหนึ่งใช้น้ำกี่ลิตร… จำนวนคนเท่านั้น… ใช้น้ำเท่านี้…

เขื่อนนี้… ได้น้ำมาเลี้ยงคนเท่าไร… อดน้ำแก้ยังไง…?

น้ำท่วม…แก้ยังไง… ?

เศรษฐกิจทรุด… แก้ยังไง… ? บ้านเมืองวิกฤติ… แก้ยังไง…?

เพราะอย่างนี้…

จึงประทับท่วมหัวใจ… คนไทยทั้งประเทศ…

ที่ว่า… ลึกกว่ามหาสมุทร… คือ…

“ลึกซึ้ง…”

…………………………………………….

ที่มา : หนังสือหยุดความเลวที่ไล่ล่าคุณ

ตามรอยพระยุคลบาท “พระมหากษัตริย์” นักพัฒนา

3634

เสกสรร สิทธาคม

     น่าจะเป็นนิมิตหมายที่ดีที่เกิดโครงการแบบนี้เป็นรูปธรรมในบางภาคส่วนราชการของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เป็นโครงการนำผู้บริหารอย่างน้อยก็ระดับผู้อำนวยการกองสายรับผิดชอบโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สนองพระมหากรุณาธิคุณ ที่พระราชทานหลักการดำเนินชีวิตตามวิถีแห่งปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

     อันเกิดจากพระราชหฤทัยห่วงใยน้อมนำสู่ประชาชนชาวไทย เกษตรกร ตลอดจนถ่ายทอดขยายผลสู่เยาวชน ไปฝึกอบรมและศึกษาดูงานที่เกี่ยวข้องกับโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ หรือการที่เกี่ยวข้องกับการสนองพระราชดำริยังพื้นที่ต่างๆ เพราะโดยภาพรวมแล้วกระทรวงเกษตรฯมีส่วนสำคัญต่อการถ่ายทอดไปให้ถึงเป้าหมาย โดยเฉพาะคนไทยที่ดำเนินชีวิตอยู่กับอาชีพการเกษตรเป็นหลัก

     โครงการที่ว่านี้คือ “ตามรอยพระมหากษัตริย์นักพัฒนา น้ำพระทัยเพื่อประชาด้วยเกษตรกรรม”

308081_533914156623307_450654322_n

     จุดมุ่งหมาย คือ ให้ราชการของกระทรวงเกษตรฯ ที่เกี่ยวโยงกับการเกษตรทุกระบบของประชาชนในอาชีพนี้หรือประสงค์จะทำอาชีพนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดิน น้ำ ป่า พันธุ์พืชพันธุ์สัตว์ ให้ความรู้ให้ประสบการณ์ให้คำแนะนำ เฉพาะอย่างยิ่งหลักแห่งปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไปสู่เกษตรกร เช่น หลักการเกษตรตามแนวทฤษฎีใหม่ฯ เป็นต้น

     โครงการนี้เน้นให้ผู้บริหารระดับผู้อำนวยการกองของแต่ละกรมเข้าร่วมอบรมศึกษาดูงาน แม้ในความเป็นจริงราชการระดับนี้ผ่านวิชาการประสบการณ์คลุกคลีกับประชาชนในพื้นที่ต่างๆ มาโชกโชน สัมผัสภาคปฏิบัติมาอย่างหนักหลับตาก็เห็นภาพแล้วว่าต้องให้เกษตรกรในแต่ละท้องถิ่นทำอาชีพเกษตรกันยังไง หรือต้องไปทำอะไรให้กับประชาชน

10698701_4798779544950_4521434146923478874_n

     แต่ทางผู้บริหารสูงสุดของกระทรวงในส่วนราชการ คือ ท่านปลัดฯ ชวลิต ชูขจร ก็ยังเห็นว่า ควรต้องให้ผู้มีหน้าที่ระดับผู้นำกองลงพื้นที่ไปสัมผัสผลสัมฤทธิ์แห่งพระมหากรุณาธิคุณอยู่ต่อเนื่อง อย่าให้ขาดสาย

     แม้ว่าผลแห่งการจัดโครงการจะไม่เป็นไปตามที่ตั้งธงไว้ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม เพราะอาจจะยังเป็นช่วงต้นๆ ถ้าดำเนินการต่อเนื่อง มีรายงานสู่ผู้บริหารสูงสุดของกระทรวง อาจต้องให้นโยบายที่ต้องปฏิบัติอย่างจริงจังแบบเป็นวิถีปฏิบัติเลยก็เป็นได้

     เพื่อน้อมนำพระมหากรุณาธิคุณไปพัฒนาคุณภาพชีวิตก่อประโยชน์สุขอย่างแท้จริงให้ประชาชน

25940_589412401073482_499121403_n

     หน่วยงานที่ดำเนินโครงการในนามกระทรวงเกษตรและสหกรณ์คือศูนย์ประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริและสถาบันเกษตราธิการร่วมกันจัด

     ก่อนลงพื้นที่ไปสัมผัสผลสำเร็จจากการที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริสังกัดกระทรวงเกษตรฯโดย ที่น้อมนำแนวพระราชดำริไปการแก้ปัญหาให้ประชาชนทั่วไป จนนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของราษฎร

      รวมถึงไปส่งเสริมพื้นที่ของเกษตรกรเองทั้งสนับสนุนองค์ความรู้ตามวิถีหลักปรัชญาแห่งเศรษฐกิจพอเพียงฯ ตามแนวพระราชดำริ การทำเกษตรตามหลักทฤษฎีใหม่ ทั้งวัตถุดิบอย่าง เช่น พันธุ์พืชพันธุ์สัตว์จากกระทรวงเกษตรฯ จนสามารถมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นเพื่อให้เป็นต้นแบบ เป็นแหล่งหรือศูนย์เรียนรู้ตามแนวพระราชดำริต่อคนอื่นๆ

10689903_4798857786906_3989823063581493906_n

      เพื่อจุดหมายปลายทางคือมีความเป็นอยู่อย่างมีความสุขบนความพออยู่พอกิน เช่น การลงพื้นที่ไปสัมผัส“โครงการอ่างเก็บน้ำคลองหลวงรัชชโลทรอันเนื่องมาจากพระราชดำริ” ที่ชลบุรี น้ำที่เป็นหัวใจสำคัญของความเจริญงอกงามแห่งชีวิต ตามแนวพระราชดำรัส “น้ำคือชีวิต” ไปเยือนศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่เกิดผลสำเร็จเป็นรูปธรรมพร้อมที่จะขยายผลให้ผู้ใจไปศึกษาเรียนรู้นำไปประยุกต์ใช้ กระทั่งโครงการบรรเทาอุทกภัยเมืองจันทบุรีตามแนวพระราชดำริ

    ก่อนไปก็เชิญผู้ทรงคุณวุฒิมาบรรยายทั้งนโยบายการขับเคลื่อนและการบริหารจัดการโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริของกระทรวงเกษตรฯ ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการเตรียมรับเสด็จฯ เรียนรู้ตามรอยพระยุคลบาทเกี่ยวกับแผนที่ จนถึงเรียนรู้การขยายผลหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องก่อนเดินทาง

     ผู้ทรงคุณวุฒิที่มาให้ความรู้เริ่มจากท่านปลัดกระทรวงเกษตรฯ นายชวิต ชูขร (ติดงานด่วนมอบหมายให้ผู้ช่วยปลัดฯ โอภาส ทองยงค์ มาทำหน้าที่แทน) พ.อ.วันชัย เยี่ยมสวัสดิ์ กรมราชองครักษ์ ม.ล.จีรพันธ์ ทวีวงศ์ รองเลขาธิการ กปร.ในตอนนั้น ปัจจุบันเลขาธิการ กปร. พ.อ.อมร บุศย์ประยูร บรรยายเรื่องแผนที่แล้วก็นายสายเมือง วิรยศิริ อดีตรองเลขาธิการ กปร. บรรยายความรู้ภาพรวมเกี่ยวกับโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริอันเกิดขึ้นเพราะพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ด้วยพระราชหฤทัยห่วงใยราษฎรในการดำเนินชีวิต

…………………………………

๒๔ ก.ย.รำลึก “พระบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน”

๒๔ กันยายน รำลึกวันคล้ายวันสวรรคต สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ในรัชกาลที่ ๘ และรัชกาลที่ ๙

ขอบคุณภาพ_FB_S. Phormma’s Colorizations และ เพจ เรารัก พระองค์ภา : Our Beloved Princess Bajrakitiyabha

 

Screen_56012

อมรรัตน์ เทพกำปนาท

        “วันมหิดล” ตรงกับวันที่ ๒๔ กันยายนของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสวรรคตของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงมีคุณูปการต่อการแพทย์สมัยใหม่ และทรงได้รับการยกย่องว่าเป็น “พระบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน”

         สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก คือ สมเด็จพระราชบิดาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ ๖๙ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ และสมเด็จพระศรีสวรินทราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ทรงประสูติเมื่อวันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๓๔ มีพระนามเดิมว่า “สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดชฯ” ทรงเป็นต้นสกุล “มหิดล”

ma22_resize_resize_resize

         เมื่อทรงพระเยาว์ทรงศึกษาที่โรงเรียนราชกุมารในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาได้ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ และเสด็จไปศึกษาวิชาการทหารบกที่ประเทศเยอรมัน โดยในปีสุดท้ายได้เปลี่ยนไปศึกษาวิชาการทหารเรือแทน และสำเร็จการศึกษาในปีพ.ศ. ๒๔๕๔ ซึ่งในปีสุดท้ายนี้ทรงชนะการประกวดออกแบบเรือดำน้ำด้วย ทรงได้รับยศเป็นนายเรือตรีในกองทัพเรือเยอรมัน และได้รับพระราชทานยศจากเมืองไทยเป็นนายเรือตรีแห่งราชนาวีไทยเมื่อพระชนมายุได้ ๒๑ พรรษา

        ครั้นเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ ๑ ในปีพ.ศ. ๒๔๕๗ พระองค์จึงได้ลาออกจากกองทัพเรือเยอรมัน และเสด็จนิวัติประเทศไทย เมื่อเข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ได้รับพระราชทานยศเป็นนายเรือโท

        สมเด็จพระบรมราชชนกทรงสนพระทัยและเชี่ยวชาญทางเรือดำน้ำและเรือตอร์ปิโดรักษาฝั่งซึ่งทรงศึกษามาจากเยอรมันมาก ในขณะนั้นรัชกาลที่ ๖ ทรงมีพระราชประสงค์จะบูรณะกองทัพเรือ พระองค์ก็ได้ถวายความเห็นว่าเมืองไทยเป็นประเทศเล็ก ไม่มีฐานทัพเรือหรืออู่ใหญ่ๆ จึงไม่มีประโยชน์ที่จะใช้เรือรบใหญ่ ควรใช้เรือเล็กๆ เช่น เรือดำน้ำ หรือตอร์ปิโด ซึ่งเข้าแม่น้ำได้สะดวกกว่า และมีประโยชน์มากกว่า แต่เนื่องจากสมัยนั้น ผู้ใหญ่ส่วนมากจบจากอังกฤษ และเห็นว่าควรมีเรือใหญ่ เพื่อฝึกทหารไปในตัว ก็ทรงยอมรับฟัง แต่ก็ทรงน้อยพระทัยว่าอุตส่าห์ไปศึกษาวิชานี้มาโดยตรงจากเยอรมัน ครั้นถึงเวลาปฏิบัติจริงกลับไม่ได้ใช้ ต่อมาจึงทรงลาออกจากประจำการ เนื่องจากมีทรงอาการประชวรเรื้อรัง ไม่สามารถรับราชการหนักได้

109531

         ในเวลาต่อมา สมเด็จกรมพระยาชัยนาทนเรนทร ผู้ช่วยปลัดทูลฉลองและผู้บัญชาการราชแพทยาลัย ขณะนั้นทรงพิจารณาเห็นว่า โรงเรียนแพทย์ของไทยอยู่ในฐานะล้าหลังมากเมื่อเทียบกับทางยุโรป จึงตกลงพระทัยจะปรับปรุงเป็นการใหญ่ แต่มีอุปสรรคคือ หาผู้มีวิชามาเป็นอาจารย์ไม่ได้ จึงได้ทรงกราบทูลวิงวอนสมเด็จพระบรมราชชนกให้ทรงช่วยจัดการเรื่องการแพทย์ ซึ่งเมื่อพระองค์ได้รับทราบถึงความขาดแคลนต่างๆ ในด้านการแพทย์ และการให้การรักษาพยาบาลผู้ป่วยที่ศิริราช จึงตกลงพระทัยจะทรงช่วย โดยเสด็จไปทรงศึกษาวิชาสาธารณสุขและเตรียมแพทย์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา เมื่อปีพ.ศ. ๒๔๖๐

        ซึ่งในระหว่างศึกษาต่อนี้ พระองค์ยังได้พระราชทานทุนให้แก่นักเรียนแพทย์ไปศึกษาต่อที่สหรัฐฯ อีกด้วย

และที่สำคัญคือ ยังมีนักเรียนพยาบาลอีก ๒ คน ที่ได้รับทุนจากสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (นางสาวสังวาลย์ ตะละภัฏ ในขณะนั้น) สมเด็จพระบรมราชชนก ทรงดูแลเอาใจใส่นักเรียนของพระองค์อย่างดี

        ทรงรับสั่งเตือนสติเสมอ ว่า “เงินที่ฉันได้ใช้ออกมาเรียน หรือให้พวกเธอออกมาเรียนนี้ ไม่ใช่เงินของฉัน แต่เป็นเงินราษฎรเขาจ้างให้ออกมาเรียน ฉะนั้นพวกเธอต้องตั้งใจเรียนให้ดี ให้สำเร็จ เพื่อจะได้กลับไปทำประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติ และขอให้ประหยัดใช้เงิน เพื่อฉันจะได้มีเงินเหลือไว้ช่วยเหลือผู้อื่นต่อไป”

       ในปีพ.ศ.๒๔๖๓ ได้เสด็จนิวัติพระนคร เนื่องในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถฯ ในระหว่างนี้ได้ทรงศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับเชื้อโรคบิดอะมีบาและตัวเชื้อโรคไข้มาลาเรีย และยังทรงสอนนักศึกษาเตรียมแพทย์ และทรงปลีกเวลาเรียบเรียงเขียนเรื่องโรคทุเบอร์คุโลลิส หรือโรคฝีในท้อง (วัณโรค) ด้วย

025_1

       ในวันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๖๓ ได้ทรงอภิเษกสมรสกับนางสาว สังวาลย์ ตะละภัฎ (สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี) ก่อนเสด็จกลับไปศึกษาต่อ จนสำเร็จการศึกษาสาธารณสุข ได้รับประกาศนียบัตร C.P.H. เมื่อปีพ.ศ.๒๔๖๔

      จากนั้นได้เสด็จยุโรปพร้อมพระชายาประทับอยู่ที่เอดินเบอร์ก แต่เดิมที่เสด็จยุโรปครั้งนี้ ทรงตั้งพระทัยจะศึกษาวิชาแพทย์ให้จบ แต่เนื่องจากทรงประชวรด้วยโรคพระวักกะ(ไต) กอปรกับอากาศที่อังกฤษหนาวชื้น ไม่เหมาะกับโรค จึงได้เสด็จนิวัติพระนครอีกครั้งเมื่อปีพ.ศ.๒๔๖๖

        และล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ ๖ ได้ทรงโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งพระองค์ท่านเป็นอธิบดีกรมมหาวิทยาลัย

        ต่อมาได้ทรงสอนวิชาว่าด้วยกายวิภาคศาสตร์ของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง และวิชาประวัติศาสตร์แก่นักเรียนเตรียมแพทย์ ครั้นพ้นตำแหน่งเดิมก็ทรงได้รับตำแหน่งข้าหลวงสำรวจการศึกษาทั่วไป อันเป็นตำแหน่งเฉพาะพระองค์ จากการที่ทรงตรากตรำทำงานอย่างหนักทำให้พระอนามัยทรุดโทรม แพทย์ได้กราบทูลแนะนำให้เสด็จไปรักษาพระองค์ที่ยุโรปหรืออเมริกาซึ่งมีอากาศเหมาะกับพระอาการ

        ในปีพ.ศ. ๒๔๖๘ จึงได้เสด็จยุโรปพร้อมพระชายาและพระธิดา และในปีพ.ศ. ๒๔๖๙ ก็ได้ศึกษาต่อวิชาแพทย์ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ระหว่างปีสุดท้ายทรงใช้เวลาและพละกำลังมากไปเกินเหตุ จนเป็นให้อาการพระโรคกำเริบขึ้น คณะแพทย์คิดว่าพระอาการจะไม่ฟื้นดีขึ้น จึงถวายคำแนะนำมิให้ทรงตรากตรำเข้าสอบไล่ แต่ต่อมาพระอาการดีขึ้น จึงทรงเข้าสอบจนสำเร็จได้เกียรตินิยม เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ.๒๔๗๑

        และทรงได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสมาคมเกียรตินิยมทางการศึกษาแพทย์ Alpha Omega Alpha ก่อนเสด็จนิวัติถึงพระนครเมื่อวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๑ ในครั้งนั้น ทรงมีพระราชประสงค์จะเป็นแพทย์ประจำบ้านที่โรงพยาบาลศิริราช แต่ทางการไม่อาจสนองพระราชประสงค์ได้ เนื่องจากติดเรื่องพระอิสริยยศและราชประเพณี เป็นเหตุให้ไม่พอพระราชหฤทัย

family3

        จึงทรงเปลี่ยนความตั้งพระทัยเสด็จไปปฏิบัติหน้าที่แพทย์ประจำบ้านที่โรงพยาบาลแมคคอมิค จังหวัดเชียงใหม่ แทน โดยเสด็จถึงเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๒ และทรงอยู่ร่วมกับครอบครัว ดร.อี.ซี.คอร์ท ผู้อำนวยการโรงพยาบาลแมคคอมิคในครั้งนั้น ทรงมีมหาดเล็กรับใช้เพียงคนเดียว และทรงปฏิบัติพระองค์เยี่ยงแพทย์ธรรมดาสามัญคนหนึ่ง แม้ว่าสุขภาพจะไม่อำนวย แต่ทรงมีความสุขเป็นอันมากกับการมีโอกาสเป็นหมออย่างเต็มที่

        ชั่วเวลาไม่นาน กิตติศัพท์ของพระองค์ก็แพร่หลายไปทั่วว่ามีแพทย์เป็นเจ้าฟ้ามาทรงปฏิบัติงานอยู่ที่นี่ ผู้ป่วยที่มารับการตรวจรักษาโรคที่โรงพยาบาลครั้งนั้น จึงขนานนามพระองค์ท่านว่า “หมอเจ้าฟ้า”

        เป็นที่น่าเสียดายว่าทรงประทับอยู่เชียงใหม่ไม่ถึงเดือนก็ต้องเสด็จกลับกรุงเทพ เมื่อวันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๗๒ เนื่องในพิธีถวายพระเพลิงสมเด็จกรมพระยาภานุพันธ์วงศ์วรเดช

        จากนั้นทรงประชวรหนัก และได้เสด็จทิวงคตด้วยพระอาการบวมน้ำในพระปัปผาสะ (ปอด) และพระหทัยวาย เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๔๗๒ รวมสิริพระชนมายุได้ ๓๘ พรรษา นับเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวงการแพทย์ไทย

king01

        หลังจากทิวงคตแล้ว เมื่อวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๗๒ รัชกาลที่ ๗ ได้สถาปนาพระราชอิสริยศักดิ์พระองค์เป็น “สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดชฯ กรมหลวงสงขลานครินทร์”

        และในปีพ.ศ. ๒๔๗๗ รัชกาลที่ ๘ ได้ทรงสถาปนาเป็น “สมเด็จพระราชบิดา เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดชฯ กรมหลวงสงขลานครินทร์”

        ครั้นในปี พ.ศ. ๒๕๑๓ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบันได้สถาปนาพระองค์เป็น “สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก”

        จะเห็นได้ว่าตลอดพระชนมชีพของสมเด็จพระบรมราชชนก ได้ทรงประกอบพระกรณียกิจเพื่อประเทศชาติและประชาชนอย่างไพศาล โดยเฉพาะด้านการแพทย์ และการสาธารณสุข ทรงอุทิศกำลังพระวรกาย และพระหฤทัย ตลอดจนทรัพย์สินส่วนพระองค์ เพื่อการแพทย์ไทยอย่างมากมายเกินกว่าจะกล่าวได้ ทรงเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาแพทย์ ทรงช่วยเหลือในการขยายกิจการของโรงพยาบาลศิริราช ประทานเงินส่วนพระองค์จัดสร้างตึกคนไข้ จัดหาที่พักสำหรับพยาบาลได้อาศัย

        ทรงบริจาคทรัพย์ส่วนใหญ่เป็นทุนไว้สำหรับส่งนักศึกษาแพทย์และนักเรียนพยาบาลออกไปศึกษาต่อ ต่างประเทศ ประทานเงินจัดหาเครื่องมือ เครื่องใช้สำหรับปฏิบัติการในโรงพยาบาล ทรงเป็นผู้แทนติดต่อกับมูลนิธิร็อกกี้ เฟลเล่อร์ให้ดำเนินการช่วยเหลือการแพทย์และพยาบาลไทย โดยปรับปรุงการศึกษา และวางมาตรฐานจนสามารถรับรองกิจการแพทย์ของประเทศได้ดังปัจจุบัน ฯลฯ

tnews_1259830130_9894 (1)

        ด้วยเหตุนี้ บรรดาผู้ที่สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณจึงได้พร้อมใจกันเฉลิมพระเกียรติพระองค์ให้เป็น “ พระบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน ”

        นอกจากนี้ผู้ที่เคยได้รับพระกรุณาในด้านต่างๆก็ได้รวบรวมเงินจัดสร้างพระรูปประดิษฐานไว้ ณ โรงพยาบาลศิริราช และในวันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๓ นักศึกษาแพทย์ก็ได้ริเริ่มจัดงานขึ้นเป็นครั้งแรกเนื่องในวันคล้ายวันสิ้นพระชนม์ และต่อมาทางคณะแพทยศาสตร์ และศิริราชพยาบาล ก็มีความเห็นพร้องต้องกันว่าให้ยึดเอาวันที่ ๒๔ กันยายนของทุกปี เป็นวันน้อมระลึกถึงพระองค์

         โดยให้ชื่อว่า “วันมหิดล” และจัดงานอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๔ และเมื่อวันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นวันครบรอบ ๑๐๐ ปี วันพระราชสมภพ องค์การยูเนสโกก็ได้ประกาศยกย่องสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรมระดับโลก

         ต่อมาในปีพ.ศ. ๒๕๔๑ กองทัพเรือก็ได้ขอพระราชทานพระยศ “จอมพลเรือ”

         ขอเชิญชวนให้ประชนชาวไทยได้น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านด้วยการปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ โดยเฉพาะนักศึกษาแพทย์ที่จะเจริญรอยตามเบื้องยุคลบาท

         พระองค์ทรงกล่าวเสมอว่า “…อาชีพแพทย์นั้นมีเกียรติ แพทย์ที่ดีจะไม่ร่ำรวย แต่ไม่อดตาย ถ้าใครอยากร่ำรวย ก็ควรประกอบอาชีพอื่น…”

……………………………………………

ที่มา : กลุ่มประชาสัมพันธ์ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม

กว้าง..กว่าพิภพ..พระผู้เสด็จฯ ไปทั่วแผ่นดินสยาม

พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน

ปีหนึ่ง….ในหลวง(รัชกาลที่ ๙) อยู่สวนจิตร….กี่เดือนครับ…..?

แล้วออกไปช่วยเหลือราษฎรของพระองค์….ไปนอนในจังหวัดต่างๆ …. กี่เดือน…

ท่านเสด็จทั้งภาคเหนือ…กลาง…อีสาน…ใต้…ไปมาแล้วทุกที่…

มีเวลาอยู่สวนจิตร…ปีละกี่เดือน…

(โปรดสังเกตที่ข้อพระกรของในหลวง ร.๙ น่าจะคล้าย “ชิบุแค” หรือกำไลทำจากก้านช่อดอกต้นหญ้า เรียกว่า ”หญ้าชิ” เครื่องหมายแห่งมิตรภาพอันลึกซึ้งของชาวล่าหู่ )

…………………….
อาจารย์เคยไปแม่ฮ่องสอน…

ตอนนั้นอายุ 60… ถอยหลังไป 20 กว่าปี…

อาจารย์กำลังนั่งรถไต่เขาอยู่ที่แม่ฮ่องสอน…

จากอำเภอเมือง… ไปอำเภอปาย… ห่างกันประมาณ 100 กิโล…

เป็นถนนดิน… ขึ้นเขา… ทางเฉวัดเฉวียน… คดไปเคี้ยวมา…

ถึงตรงทางโค้ง… รถที่วิ่งสวนทาง… เบียดกินทางเข้ามา…

คนขับรถของอาจารย์… หักหลบ… รถเกือบจะตกเขา…

อาจารย์เสียว… ตกใจมาก… นั่งคิดว่า…

เรานี่… จะเอาชีวิตมาทิ้ง… ตอนอายุ 60 หรือนี่…?

หนังสือพิมพ์เคยลงข่าวว่า… โค้งนี้ตายมาหลายคนแล้ว…

รู้สึกหนาวๆ… “กลัวตาย…” 

นั่งสวดมนต์ไปตลอดทาง…

รถผ่านเข้าไปในหุบเขา… พบป้ายขนาดใหญ่… เขียนว่า…

“โครงการพระราชดำริ…” ของในหลวง

อ้าว… นี่… พ่อของเรา… มาถึงที่นี่ก่อนเราอีก…

ป้าย… ปักอยู่ที่นี่… แล้วเขียนว่า… “โครงการพระราชดำริ…”

ป้ายนี้… ไม่ใช่เอามาปักเฉยๆ… การจะปักป้ายนี้ได้…

ในหลวงต้องเสด็จฯ มาแล้ว…


ขับรถ… มาถึงที่นี่… แล้วเดินลงไปกางแผนที่…

เล็งแล้ว… เล็งอีก… แล้วชี้มือบอกว่า…

ตรงนี้… จะทำโครงการเลี้ยงสัตว์…

ตรงนั้น… ทำอ่างเก็บน้ำ…

ตรงโน้น… ปลูกพืช…

บนเนินนั่น… ทำที่พักอาศัย… สร้างโรงเรียน…

 

นอกจาก ในหลวงแล้ว… อาจมีพระราชินี…  

ทรงไต่เนิน …ลงไปในลำห้วย…

ไปช่วยกันดู… ไปถ่ายรูป… ทำแผนที่…

อาจารย์นั่งรถไปอำเภอปาย… ร้อยกว่ากิโล…

อาจารย์เมื่อย… อาจารย์เหนื่อย…

อาจารย์นั่งหลับได้…

 ………….

แต่ในหลวง…

ทรงกางแผนที่ตลอดทาง… ถ่ายรูปตลอด…

ตรงนี้…                 น่าจะใช้ประโยชน์อย่างนี้

ตรงนั้น…              ควรใช้ประโยชน์อย่างนั้น

ตรงโน้น…            ต้องใช้ประโยชน์อย่างโน้น

ไม่เคยได้พักผ่อน… เหมือนพวกเรา…

โครงการของพระองค์…

จึงแพร่สะพัดไปทั่วกว่า 70 จังหวัดของประเทศไทย…

 19

อ่างเก็บน้ำที่ในหลวงทรงมีพระราชดำริ…

โผล่ขึ้นทุกมุมของประเทศไทย… ไม่รู้ว่าเท่าไร… ต่อเท่าไร…

ท่านเสด็จไปช่วยเหลือราษฎรของพระองค์ท่าน…

ทั่วประเทศ… เหนือสุดถึงเชียงราย… ใต้สุดถึงยะลา…

อีสาน… ตะวันออก… ตะวันตก… ไปมาหมดทุกจังหวัด…

นี่คือ…ข้อพิสูจน์… คำที่ว่า

“เราจะปกครองแผ่นดินโดยธรรม…

เพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชน… ชาวสยาม…”

D171

และนี่… คือข้อพิสูจน์… ที่ว่า… พระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรมนั้น…

“กว้าง… กว่าพิภพ…”

คือ เสด็จฯ ไปทั่วแผ่นดินสยามแล้ว…

เสด็จฯ ไปแจกความสุข… ให้แก่ประชาชนของพระองค์…

157

……………………………………

ขอขอบคุณ ที่มา : หนังสือ “หยุดความเลวที่ไล่ล่าคุณ” … โดย พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน และคุณสมคิด ลวางกูร ..มีหลายเรื่องที่เขียนถึงพระมหากรุณาธิคุณของในหลวง รัชกาลที่ ๙ และสมเด็จพระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙

(หมายเหตุ ภาพ พระบรมฉายาลักษณ์-พระฉายาลักษณ์ อัญเชิญเพื่อประกอบเรื่อง มิใช่จากเหตุการณ์จริง)

30