ไม่ทรงหวั่น..อันตราย..พระราชกระแสรับสั่ง.. “ไม่เป็นไร!! เราไปได้”





ภาพ “สมเด็จพระเทพรัตนฯ” นำหนังยางผูกชายพระสนับเพลา “ในหลวง” เพื่อป้องกันทาก

ภาพนี้เป็น เหตุการณ์ที่ นิคมสร้างตนเอง สุคิริน จังหวัดนราธิวาส ขณะจะเข้าไปดูสถานที่ ผมเองได้เข้าไปสำรวจหาตำแหน่งจุดหมายมาแล้วครั้งหนึ่ง กำลังออกมาเพื่อนำเสด็จฯ พระองค์ท่านเข้าไป

เมื่อผมไปสำรวจมาแล้วเห็นว่าส่วนใหญ่ทางที่จะเดินไปเป็นป่ากก รกทึบ มีทากดูดเลือดเป็นจำนวนมาก จึงได้เตรียมตัวป้องกันโดยเอาชายขากางเกงใส่ไว้ในถุงเท้า

แต่พระองค์ท่าน(ในหลวง ร.๙) ทรงเฉยๆ ไม่ได้เกรงแมลงสัตว์กัดต่อยหรือทากเลยสักนิด

ครั้น สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทอดพระเนตรเห็นผมเตรียมตัวผจญทากอย่างเต็มที่

ก็เลยทรงจัดการเตรียมแต่งพระวรกายให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว(ร.๙) ด้วยการนำหนังยางมาผูกชายขาพระสนับเพลา(ขากางเกง) ของพระองค์ให้กระชับ และนำชายขาพระสนับเพลาใส่ไว้ในถุงพระบาท (ถุงเท้า) เช่นเดียวกับผม



 .....

 

(สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๑๐ ถวายอารักขาในหลวง ร.๙)


เมื่อ พ.ศ.๒๕๒๘ เป็นการเสด็จฯ ที่เรียกว่าสมบุกสมบันมากเลยทีเดียว

แม้แต่ข้าราชการยังไม่มีหน่วยงานไหน เคยเข้าไปถึงต้นน้ำมาก่อนเลย

เป็นความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงมาก ที่จะต้องนำเสด็จฯ ไปทอดพระเนตรให้ได้ตามพระประสงค์ เพื่อให้ได้รู้ปัญหาและสภาพความเป็นจริง อย่างสะดวกและปลอดภัย ด้วยความระมัดระวังอย่างที่สุด

แม้บางสถานที่ ผมจะกราบบังคมทูลด้วยความเป็นกังวลใจว่า เป็นหนทางอันตราย และลำบาก ต้องเดินเท้าเข้าไปหลายร้อยเมตร บางแห่งหลายกิโลเมตร

แต่พระองค์ท่านไปถึง ทรงต้องการไปยังต้นน้ำสายบุรี บริเวณนิคมสร้างตนเองสุคิริน จังหวัดนราธิวาส เพื่อทอดพระเนตรสถานที่สร้างอ่างเก็บน้ำที่เหมาะสม แต่เส้นทางเป็นป่ารกทึบ

รถยนต์ไม่สามารถเข้าไปได้ ซึ่งผมได้ลุยล่วงหน้าเข้าไปสำรวจ ตามจุดที่พระองค์กำหนดพิกัดมาก่อนหน้านี้แล้ว

การเดินทางเข้าไปนั้นลำบากมาก ครั้นจะไปตกแต่งเส้นทางก็เกินกำลัง

จึงต้องนำเสด็จฯ พระองค์ท่านลุยตามร่องน้ำเข้าไปราว 1 กิโลเมตร ซึ่งน้ำก็ไหลเชี่ยวมาก

ลุยเข้าไปอย่างทุลักทุเล อย่างภาพที่เห็น



พระองค์ทรงรับสั่งย้ำกับผมเสมอว่า

" นายช่าง ถึงไม่มีถนน ต้องเดินไป ก็จะไป "

แต่พื้นที่อ่อนไหวในสมัยนั้น ซึ่งมีพวกคอมมิวนิสต์แทรกซึมอยู่ในหมู่บ้าน พระองค์ก็จะเสด็จฯ ไปเยี่ยมเยือน บางครั้งทางหน่วยรักษาความปลอดภัยจะถวายคำแนะนำว่าไม่ควรเสด็จฯ ก็ตาม หรือไม่ควรเสด็จฯ ตอนค่ำมืด

แต่เพราะคำพูดเพียงประโยคเดียว ที่ทำให้ผมตื้นตัน น้ำตาเอ่อ ตลอดจนข้าราชการที่ร่วมตามเสด็จฯ ได้หายเหนื่อยและคลายข้อกังวลคือ

" ไม่เป็นไร เราไปได้ "

เมื่อเข้าไปถึงจุดที่พระองค์ทรงกำหนดไว้ในแผนที่

พวกเราแทบหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

เมื่อทรงแย้มพระสรวล(ยิ้ม) พร้อมกับตรัสว่า ใช่แล้ว!



..........

(ขอขอบคุณ หนังสือการทรงงานของพ่อในความทรงจำ เล่มที่ ๒ โดย ปราโมทย์ ไม้กลัด)

ที่มา : เพจ ราชบัลลังก์ จักรีพระปรมินทร

และ ข่าวสด https://www.khaosod.co.th/special-stories/news_71541

ผมรักพ่อ 

ใส่ความเห็น

© Copyright 2017 Welovethaiking.com , all rights reserved