ตามรอยเจ้าพ่อหลวง กับ เศรษฐกิจพอเพียง…อยู่อย่างสมดุล พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง (๒)

66125ac90


“… การ “กู้เงิน” ที่นำมาใช้ในสิ่งที่ “ไม่ทำรายได้”…นั้น ไม่ได้


เพราะว่า…ถ้า “กู้เงิน” และทำให้มี “รายได้”


ก็เท่ากับจะใช้หนี้ได้…”ไม่ต้องติดหนี้”…


ไม่เดือดร้อน…ไม่ต้องเสียเกียรติ…”


พระราชดำรัสเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ๔ ธันวาคม ๒๕๔๐


         - แนวทางปฏิบัติตามปรัชญาของ “เศรษฐกิจพอเพียง” สำหรับภาคส่วนต่างๆ ในสังคม ทั้งในระดับ บุคคล องค์กร ชุมชน ควรเป็นอย่างไรคะ?

 ”แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง” เพื่อนำไปสู่ “การใช้ชีวิตที่สมดุล” และ “พร้อมรับต่อการเปลี่ยนแปลง” นี้ สามารถใช้ได้ตั้งแต่ระดับ บุคคล ครอบครัว กลุ่มองค์กร ชุมชน และภาครัฐ

         ยกตัวอย่าง เช่น “หน่วยที่เล็กที่สุด คือ ตัวเราเอง”

         การใช้ชีวิตที่ “สมดุล” ทั้งทาง “กายและจิต” เป็นเรื่องสำคัญ “ไม่ใช่” เอาแต่เรื่อง “ทางกายอย่างเดียว” แต่งตัวสวยงาม แต่จิตใจเศร้าหมอง หรือ เอาแต่เรื่องทางจิตอย่างเดียว อดอาหาร ไม่ดูแลร่างกายก็ไม่ได้

         พอเริ่มมีครอบครัว ก็มี “หลายมิติ” ที่ต้องสร้างให้เกิด “ความสมดุล” ทั้งในการใช้เวลาชีวิตส่วนตัว ครอบครัว การงาน และจิตใจ

         ในการทำงาน…ก็ต้องขยันหมั่นเพียร “อดทนทำงาน…ให้มีรายได้” อย่างน้อยก็พอเลี้ยงตัวเอง และครอบครัวได้

         เมื่อตัวเองพอมีพอกินระดับหนึ่ง ก็ควรคำนึงถึง “ความพอประมาณ” ในการบริโภคส่วนที่มี “เกินพอ หรือไม่จำเป็น” ก็ควร “เอื้อเฟื้อ แบ่งปันให้กับสังคม” ผู้ที่ยังขาดแคลนในด้านต่างๆ หรือด้อยโอกาส

          การแบ่งปัน ช่วยเหลือกันจะนำไปสู่ ความสามัคคี จะทำให้เรา “อยู่” กันได้อย่าง “สันติสุข”

          ส่วน ในระดับ องค์กร ชุมชน หรือสังคม นั้น ก็ต้องพยายาม “รักษาสมดุลทางสังคม”…

          สมดุลทาง “ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม” เพราะ มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต้อง “สร้างสมดุล” ให้เกิดขึ้นในสังคม

          การแบ่งปัน เอื้อเฟื้อช่วยเหลือกันนั้น สามารถนำไปสู่ “ความสันติสุข” และ “ความสามัคคี” ได้ระดับหนึ่ง

          สิ่งที่สำคัญอีกเรื่องหนึ่ง คือ หลักการไม่เบียดเบียนกัน

          ในระดับชาติ ยกตัวอย่างเช่น “เรื่องการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม”

          ถ้า “การพัฒนา” เป็นแบบ “รวยกระจุก…จนกระจาย” สังคมเกิดปัญหาขึ้น คนจนอาจลุกขึ้นมา “ประท้วง”

          ความสันติสุข รู้ รัก สามัคคี ก็ “ยาก” ที่จะรักษาได้ และไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น โลกมีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เป็นไปตาม “กฎอนิจจัง”

          เพราะฉะนั้น เราต้องไม่ประมาท ต้องตั้งสติให้ “รู้เท่าทัน” การเปลี่ยนแปลง “คิด” พิจารณาอย่างรอบคอบก่อน ที่จะ “ตัดสินใจทำอะไร” ทั้งหมดนี้ก็เป็นการสร้าง “ภูมิคุ้มกันที่ดี” ให้กับตัวเอง ถ้าเราใช้ชีวิตอย่าง “พอประมาณ มีเหตุ มีผล” และ “มีภูมิคุ้มกันที่ดี” ชีวิตก็จะปรับเปลี่ยนเข้าสู่สมดุล และ สามารถพร้อมรับต่อการ “เปลี่ยนแปลง” ได้

         เราจะสร้างสังคมสันติสุข…สร้างความสามัคคี และสร้างความมั่นคง “ยั่งยืน” ได้ต้องสร้างสมดุลแบบนี้ให้เกิดขึ้นในทุกระดับ ทุกขั้นตอน

         เหมือนรถยนต์ที่ต้องมี ๔ ล้อ หาก “ขาด” ล้อใดล้อหนึ่งไป รถก็ “แล่น” ไม่ได้จะเห็นว่า “ความสมดุล” ในหลายๆ มิติ จำเป็นอย่างยิ่ง สำหรับการอยู่ร่วมกันของมนุษย์

         แต่ มนุษย์ก็ต้องตระหนักว่า เราต้อง “อยู่” แบบสมดุลกับ “ธรรมชาติ” ด้วย

         การที่ทำอะไร??? “คำนึงถึงความสมดุล” ทางสังคมทั้งหมดนี้ เป็น “พื้นฐานของการพัฒนาอย่างยั่งยืน” นั่นเอง

………………………………………


โปรดติดตามต่อใน ตอนที่ ๓ http://goo.gl/rPuQzE


ที่มา : สัมภาษณ์พิเศษ ดร.ปรียานุช พิบูลสราวุธ หัวหน้าโครงการวิจัย เศรษฐกิจพอเพียง สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์

สัมภาษณ์โดย : ขวัญชนก

……………………………..


678


ดร.ปรียานุช พิบูลสราวุธ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวง ไปศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ระดับชั้นมัธยม จนจบปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัย Tsukuba จังหวัดอิบรากิ

กลับมาใช้ทุนรัฐบาลด้วยการทำงานที่สภาพัฒน์ และไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์ ที่แคนาดา มหาวิทยาลัย Simon Fraser เชี่ยวชาญด้าน การวิจัยนโยบายเศรษฐกิจระหว่างประเทศ

กระทั่งปี ๒๕๔๗ ได้รับตำแหน่ง ผู้อำนวยการกลุ่มงานเศรษฐกิจพอเพียงสภาพัฒน์

ปัจจุบัน ทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการขับเคลื่อน “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” ในตำแหน่ง หัวหน้าโครงการวิจัยเศรษฐกิจพอเพียง สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และผู้ช่วยเลขานุการ คณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง และประธานคณะทำงานขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการศึกษา

………………………………………


ขอขอบคุณ บล็อก Travel Culturesin Thailand Mag

ใส่ความเห็น

© Copyright 2017 Welovethaiking.com , all rights reserved